Naast mijn bed ligt een notitieboek met pen. Standaard. Als ik naar bed ga en constateer dat ik hem beneden heb laten liggen, ga ik hem toch weer halen.
Zie foto. Ik kan zelf bepalen welke kant van het boekje ik opensla om dingen in op te schrijven. Meestal sla ik de kant van ‘good ideas’ open natuurlijk.

Het is me namelijk al te vaak gebeurd dat ik in die slaap/waak toestand een fantastisch woord, zin of idee tot me krijg en dat het me als zand door mijn vingers ontglipt.
Je kent dat misschien wel, dat je bij het wakker worden nog precies weet wat je gedroomd hebt, maar dat je seconden later denkt: ‘Waar ging het nou over?’

Zo werkt dat met ideeën en creativiteit ook.

Ineens is er een idee en denk je: ‘dat is echt geniaal!, maar als je het idee niet bij zijn staart grijpt en het claimt, vliegt het weg, op zoek naar iemand anders die het wel pakt.

Zo wordt het tenminste beschreven door Elizabeth Gilbert in het boek Big Magic. Ik was er jaren geleden van onder de indruk en vorige maand kwam het weer onder mijn aandacht en heb ik het nog een keer gelezen.
Hoe is het mogelijk dat deze schrijfster een idee voor een boek helemaal uitgewerkt had, vervolgens het boek had laten liggen door omstandigheden en jaren later een schrijfster ontmoet die bijna exact hetzelfde boek aan het schrijven is? ‘Het idee had simpelweg niet meer het geduld om op mij te wachten en heeft een schrijver gevonden die het boek wel kon schrijven’, zegt Elizabeth.

Als je op het plaatje hieronder klikt, ga je naar Bol.com, waar je het boek kunt bestellen. Waarom dan via deze link? Dit is een affiliatelink. Dit betekent dat jij hetzelfde betaalt, maar dat Bol.com ziet dat je het boek via mijn website gevonden hebt en ik een kleine commissie krijg. Bedankt als je mij dit gunt!

Nu ik zelf weer meer aan het schrijven ben, ben ik verbaasd over de inspiratie en het tempo waarmee ideeën zich aandienen. Alsof ze gewacht hebben om zeker te zijn dat ik ermee door zou gaan.
Ik ben gefascineerd door poetry en spoken word tegenwoordig. En het gekke is, dat ik inspiratie krijg voor Engelse én Nederlandse teksten.

Ik kan me herinneren dat ik al een keer een gedichtje schreef toen ik 14 was. Het was niet best, maar toch, ik vond het leuk om te doen. Een paar weken later heb ik het volgens mij verscheurd, want ja, misschien zou iemand het lezen en zeggen dat het super slecht was.
Dat schrijven komt dus niet uit de lucht vallen. Het zat er al in. Met liedjes had ik het altijd al. Een nummer valt en staat voor mij met de tekst. Een mooie melodie is leuk, maar als iemand er een waardeloze, nietszeggende tekst onder zet, haak ik af.

Waar wil ik heen met dit verhaal?

De relatie met jezelf.

Wat in jou wil naar buiten komen, wat je al die jaren hebt onderdrukt, genegeerd, klein en onbelangrijk hebt gemaakt? Waar werd je blij van vroeger, wat je jezelf niet meer hebt toegestaan toen je ouder werd? Waar gaan je ogen van stralen, waar zit je spark?

Sommige verlangens verdwijnen niet, ze worden alleen maar verdrietiger naarmate ze er niet mogen zijn. En dat resulteert in het leiden van een leven waar iets mist. Het leven is soms al lastig genoeg, zonder dat je je spark ook nog eens laat dimmen.

Mijn uitnodiging voor jou vandaag: Doe iets waar je waar je van gaat stralen. Dan ben je overigens ook super aantrekkelijk voor je partner, want niets is zo aantrekkelijk als een partner die in zijn/haar element is.

Weet je niet meer waar je blij van wordt of wat nou echt helemaal ‘jij’ is? Dat onderzoek ik graag met je in het traject ‘De relatie met jezelf.’ Als je daar meer over wilt weten, neem dan even contact met me op.

Hieronder een schrijfsel dat ik op dit moment van schrijven nog nergens gedeeld heb, dus speciaal voor jou.

I keep a suitcase under my bed – just in case.
I leave a hundred times a day in my mind
Yet, at night I dream I cannot escape this place

In the stained bathroom mirror I see a woman with sparkless eyes
I touch the dry parchment-like skin and cracked lips
A care-worn face too far gone to disguise

What moves me: dancing, chocolate and warmth
I also love a good thunderstorm
Things worsen before that time of the month

Why I’m so harsh to my loved ones, I don’t know
My husband… I think about leaving him
But it’s really me I divorced a long time ago