Er zijn 3 versies van jou en ze bepalen je relatie
Versie 1: Het aangepaste meisje
De eerste versie is de jongste.
Degene die deed wat nodig was om lief gevonden te worden en geaccepteerd te worden.
Dit betekent dat je al vroeg in het leven leerde om:
-je mond te houden als grote mensen praten
-je tranen in te slikken onder het mom van ‘niet zeuren, gewoon doorgaan’
-vroeg zelfstandig te zijn omdat je op de rest niet kon bouwen
-besluiten door anderen te laten nemen omdat die het beter weten
-mamma’s kleine helper te zijn omdat ze je dan prees
-of omdat ze je liet voelen dat je niet geliefd was als je het niet deed
-niet te praten over je emoties, want ‘dat doen we gewoon niet’
-waardering te koppelen aan het halen van goede cijfers of ergens anders in uit te blinken
-geen hulp te vragen, want je gaat niet je vuile was buiten hangen
Deze versie heeft je geholpen te overleven.
Maar het heeft je ook geleerd dat je anders moet zijn dan je bent.
En dat patroon neem je mee in je volwassen partnerrelatie.
Versie 2: De volwassen vrouw met oude pijn
De tweede versie is degene die volwassen geworden is, maar de oude pijn met zich meedraagt en het automatische gedrag is blijven vertonen.
Het probleem wat hier ontstaat is dat het gaat schuren in jezelf. Je gaat diep van binnen voelen dat het niet klopt, alleen kun je je vinger er niet op leggen.
Je denkt: “Ik pas me aan, maak anderen blij, ik ga gewoon door en schenk niet te veel aandacht aan mijn eigen emoties. Ik doe nog steeds wat ik altijd gedaan heb, maar waarom word ik nu steeds vaker boos en voel ik wrok naar de mensen die geen rekening houden met mij?”
Dit komt omdat je steeds meer contact legt met de echte jij.
Jouw echte ik komt steeds vaker bovendrijven, maar wordt onderdrukt door de oude manier van denken.
Het is hetzelfde als een kind tegenhouden om te groeien, het klein willen houden.
Dit gaat op den duur zo veel weerstand opleveren dat je boos wordt op degenen die jou in het oude gedrag willen houden én dat je boos wordt op jezelf omdat je je automatische gedrag niet kunt stoppen.
Versie 3: De emotioneel volwassen vrouw
De derde versie is de echte volwassene, degene die het overzicht heeft. Die ziet dat ie reageert vanuit een oud verhaal. Een oud verhaal over hoe je moet zijn, hoe je je moet gedragen. Een verhaal verteld door mensen (jouw ouders en belangrijke mensen in jouw leven) die, laten we eerlijk zijn, ook maar wat doen. Zij hebben zichzelf ook automatisch gedrag aangemeten en zijn hun hele leven blijven doen alsof dit de norm is. Logisch dat jij hetzelfde verhaal te horen krijgt.
De echte volwassene kan dit doorzien en kan de emoties die voortkomen uit het verhaal in de hand houden.
Waarom?
Omdat, als je luistert naar de informatie die de emotie je vertelt, het meteen verzacht en het niet nodig is om uit je stekker te gaan. Je bent dan ook in staat het te verwoorden zonder impulsief in je oude patroon te schieten.
Als je dit kunt, ben je echt volwassen geworden. Niet alleen omdat je formaat en je leeftijd dit zegt, maar emotioneel volwassen.
Ik weet nog goed het moment
Het moment dat ik vond dat ik lang genoeg de tweede versie van mezelf was geweest.
Ik irriteerde me aan mezelf.
Ik voelde me regelmatig boos, wanhopig, gefrustreerd en verdrietig door iets dat mijn man zei of deed.
Hij zag mij niet.
Stelde zichzelf boven mij.
Wist altijd alles beter.
Gaf me het gevoel dat ik niet goed genoeg was.
Hoe kalmer hij bleef, hoe bozer ik werd.
De klootzak.
Natuurlijk had ik al vaak geprobeerd om hem te veranderen.
Als hij nou wat meer rekening met mij hield, niet altijd zo betweterig zou doen, niet zo arrogant en ongevoelig, ook eens zou vragen wat ik wilde zonder het meteen te gaan analyseren of onderuit te halen, dan zou het veel beter gaan. Maar helaas, dat lukte niet erg. Ook al probeerde hij sommige dingen anders te doen en hij het niet expres deed, hij bleef me kwetsen.
De leugens die we onszelf vertellen in een relatie
Ik vertelde mezelf leugens. Dat zie ik nu.
Misschien herken jij ze ook:
-Hij doet het expres om mij te kwetsen
-Ik heb mezelf niet in de hand
-Iedereen zou hier boos over worden
-Hij moet gewoon normaal doen
-Ik kan niet niet getriggerd raken
-Het is logisch dat ik mezelf verdedig
-Ik doe meer voor deze relatie dan hij
-We zijn te verschillend
-Hij zet zichzelf boven mij
-Ik ben verbaal niet sterk genoeg
-Ik kan het nooit winnen
Deze gedachten houden relatieproblemen in stand.
Ze zorgen ervoor dat je blijft focussen op de ander.
En zolang jij hem analyseert, hoef je jezelf niet aan te kijken.
Waarom relatietherapie dan niet genoeg is
Dat was de reden dat ik naar een therapeut stapte. Ik wilde niet meer zo afhankelijk zijn van zijn reacties om me goed te voelen over mezelf.
Jaren van therapie, boeken en podcasts volgden.
En ik ontdekte iets essentieels:
De problemen in een partnerrelatie liggen heel vaak niet bij de partner. En zelfs als dat deels zo is, heb jij altijd regie over jouw reactie.
Niet door harder te schreeuwen.
Niet door passief-agressief gedrag.
Niet door manipulatie.
Maar door te onderzoeken:
Waarom doe ik wat ik doe? Daar ligt de sleutel.
De keuze die je te maken hebt
Je hebt twee opties:
- Je gaat inzien dat wat je nu doet blijft leiden tot dezelfde resultaten en dat je je fijner voelt als je eigenwaarde niet meer afhangt van je partner.
- Je eist dat je gezien en gehoord wordt. Je geeft je partner de schuld van jouw emotionele uitbarstingen en minderwaardigheidscomplex.
En de waarheid is:
Je kunt jezelf voornemen het anders te doen – op wilskracht – of omdat je weer een boek gelezen hebt over communicatieskills in je relatie. Maar als je oude, onbewuste pijn (en je zenuwstelsel dat over de zeik gaat) je iets anders laat doen, zal het je niet lukken.
Dan sta je de volgende keer weer te schreeuwen en te stampen als een kleuter: “Je luistert ook nooit naar me!”
Ja, waarom denk je dat ik dit zo goed weet?
Been there, done that, bought the T-shirt.
De relatie met jezelf als basis
Wil je stoppen met jezelf kwijtraken in je relatie?
Dan begint het niet bij hem.
Maar bij jou.
In mijn halfjaartraject De relatie met jezelf begeleid ik vrouwen die willen groeien naar emotionele volwassenheid.
Vrouwen die:
-niet meer afhankelijk willen zijn van hun partner
-hun triggers in de relatie willen begrijpen
-willen stoppen met automatische reacties
-volwassen willen blijven wanneer ze geraakt worden
Je leest er hier alles over:
https://eerstehulpbijrelaties.nl/de-relatie-met-jezelf-de-basis/
Blijven groeien in emotionele volwassenheid
Heb je mijn traject al gevolgd?
Blijf het onderhouden.
Oude patronen zijn hardnekkig.
Ze trekken je graag terug.
Je hebt een spiegel nodig. Je kunt het etiket niet lezen als je zelf in de pot zit.
Wil je doorgroeien naar diepere emotionele volwassenheid in je relatie?
Dan vraagt dat consistentie.
Stuur me een mail als je daar interesse in hebt.
Je bent er klaar voor of niet. En dat weet je zelf het beste.
Als je dit interessant vindt, wil je dit misschien ook lezen:
Waarom wijs jij met je vingertje?
Jezelf verliezen in een relatie