We zouden gistermiddag even gaan varen. Na de lunch ging ik achter de computer om even iets te tikken.
Ik zie Erik in de boot stappen en de motor starten. “Huh? Is dit een proefstart of gaan we al?”
“Ik ben klaar. Ik wacht op jou.”

Owww… snel computer maar weer uit dan.

Ik ga een beetje op zijn elvendertigst de laatste tijd.

Doordat ik de druk van mezelf afgehaald heb en mezelf verplicht stel om te onthaasten en te de-stressen, doe ik alles langzamer.
Niet bewust, maar blijkbaar ligt mijn van-nature-tempo toch lager dan ik dacht. Ik deed altijd alles snel.
Snel ontbijten, snel was ophangen, snel administratie doen, snel website bijwerken, alles snel.
Dat doe je als je aan 24 uur in een dag niet voldoende hebt en je het eigenlijk jammer vindt dat er nog 8 uur aan slaap nodig is.

Mijn brein is natuurlijk nog niet om. Die vindt dat ik nog van alles moet doen.

‘Moeten’ is namelijk wel mijn thema. Ik moet altijd van alles van mezelf en maak mezelf dan wijs dat het echt niet anders kan. Ik heb geen keus.

Pure bullshit natuurlijk.

Ik heb altijd een keus. Ik kan ervoor kiezen om elke dag tijd aan iets te besteden of om wat kleinere taakjes te verzamelen en het in één keer te doen.

Ik kan ervoor kiezen om 500 nieuwsbrieven door te lezen, of er even doorheen te scannen en op DELETE te klikken. Er zijn weinig dingen zo bevredigend dan een lege mailbox. Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd. Nou, dat geldt voor je mailbox ook.
Ineens heb ik dan het idee: ‘he, ik moet niks. Er staat niks, dus ik moet niks.’

Ook ben ik steeds weer bezig met spullen weggooien en reorganiseren in huis. Dit vind ik best lastig. Veel spullen gebruik ik al heel lang niet, maar ja… je weet maar nooit. Ik heb ooit eens een heerlijk zacht huispak weggegooid blijkbaar (geen actieve herinnering meer aan). Op een gegeven moment ging ik ernaar op zoek. Nergens. En ook niet meer te koop natuurlijk.

Dat vormt je, weet je. 😉😅

Dan denk je de volgende keer wel twee keer na. Of vier keer.
Het angstige poppetje in mij zegt dan: “weet je nog, de vorige keer? Je wilt toch geen spijt krijgen van iets wat je hebt weggegooid? Dan zul je het voor altijd missen.” 😟

Pff…
Hij heeft gelijk. Maar ook niet. Ik kan best wel leven zonder dat huispak.

Angst is een raar poppetje soms.

Hij waarschuwt ons, behoedt ons voor gevaarlijke situaties en mensen, dus dat is super nuttig.
Maar omdat ie alle doemscenario’s in het universum uitgevonden heeft wordt het al dan niet weggooien van een stuk stof waarin je op zondagmiddag bankhangt een beslissing alsof je de keuze moet maken tussen je leven lang alleen nog maar Nederlandse smartlappen luisteren of de tune van Disneylandattractie ‘it’s a small world’. 😑

Hoe ga je om met angst?

Hoe ga je überhaupt om met die honderdduizend gedachten en gevoelens die op dagelijkse basis door je heen kruisen alsof het de rotonde van de Champs Elysees is? 😭

Daar zijn verschillende trucjes voor. Ik geef er je drie.

Ten eerste: stiltemeditatie. Dit klinkt tegenstrijdig, want veel mensen zeggen: “als ik stil ga zitten wordt het alleen maar erger!” Dat klopt. In de eerste paar minuten gaat je brein in overdrive.
“Die meditatie is stom, dit werkt niet, besteed je tijd nou eens nuttig, wat een zweverig geneuzel, ga wat doen, er liggen klusjes op je te wachten, die opmerking van tante Truus was echt zo denigrerend, je man hield weer geen rekening met je vanmorgen, waarom moet de buurman uitgerekend vandaag gaan boren, hoe laat is de action eigenlijk open?”

Dit heeft iedereen. Ook de mensen die al lang mediteren. Het verschil is, zij zeggen tegen hun brein: “ik ga er niet in mee. Deze gedachte gaf je me net al. Kom met iets origineels of hou je mond.” Na 10 minuten merk je al een drastische vermindering in je gedachten en na 20 minuten denk je: ‘wow, wat een rust.’ 😇

Ten tweede: stel je gedachten en emoties 5x de vraag: “en dan?” Vooral effectief bij doemscenario’s. “Als dit… dan dat…” De meeste mensen blijven in deze loop in hun hoofd zitten. Ik vraag bij mensen altijd door: “En dan? En dan? En dan? En dan? En dan?” Pas als je weet waar het in de kern echt om draait, weet je wat je moet aanpakken. Spoileralert: meestal trechtert het naar: ‘dan ben ik alleen/niet goed genoeg/waardeloos/niet belangrijk/mag ik niet mezelf zijn’.

Ten derde: creativiteit. Iedereen is creatief, heb ik me laten vertellen. Dat is de menselijke aard, om creatief te zijn. En ons onbewuste uit zich graag via creativiteit. Via kleur, materialen, symbolen, beweging. Ik gebruik in mijn praktijk regelmatig imaginatiekaarten of orakelkaarten om via symboliek te onderzoeken wat er in de kern speelt bij mensen. En sinds ik zelf weer creatief bezig ben merk ik echt dat ik rustiger, helderder en blijer wordt.

Je kunt creativiteit dus echt therapeutisch inzetten.

Op de website staan allerlei creatieve activiteiten met een therapeutisch tintje.

Hier vind je de data:
https://eerstehulpbijrelaties.nl/agenda/