Je hebt van die dagen… dan ben je het gewoon zat.

Wat?

Gewoon, dingen.

Je werk, je verplichtingen, die to-do lijst die nooit een keer af is. Dat je altijd alle andere dingen maar voor laat gaan ten opzichte van de dingen waar je blij van wordt.
Dat je altijd (van jezelf) dingen moet en dat je nog het gevoel hebt dat je geen keuze hebt ook. Terwijl je het zelf doet!

Dat je je notitieboekje van een jaar geleden openslaat en ziet dat daar bijna dezelfde wensen, dromen, frustraties en voornemens in staan als deze week.
Dat je dacht goed bezig te zijn met je purpose uitdenken, je plan te maken en vervelende gewoonten te tackelen, om vervolgens te lezen dat je hier op 21 maart vorig jaar al zes pagina’s aan gewijd hebt. En vier pagina’s op 18 mei. En zeven op 14 oktober.

Je wilt misschien wel dingen anders wilt doen in je leven, maar dat er altijd weer zo’n stemmetje je loopt te saboteren.
“Doe nou maar wat je gewend bent, dat is makkelijker.”
“Je gaat het toch niet volhouden.”
“Dingen zijn nu eenmaal wat ze zijn, accepteer het nou maar.”
“Zonde van je tijd.”
“Als je het niet consequent elke dag kunt doen, kun je het net zo goed niet doen.”
“Vandaag is niet zo’n goede dag, laten we het morgen doen. Beloofd.”

En zo gaan de dagen voorbij en bevind je jezelf, steeds weer, niet heel veel verder dan de plek waar je begon een jaar geleden.

Ik had ook (weer) een grote planner gekocht waar ik al mijn to-do’s overzichtelijk in zou gaan noteren, mét een tijdvak waarin ik ze ging doen. En steeds weer hield ik mezelf niet aan mijn geplande taken.
Reden: ik heb een hekel aan mezelf vastpinnen. Ik haat het als ik allemaal ‘moetjes’ in de agenda heb staan. En hoe langer dit duurt, hoe vervelender het wordt. Dan ga ik mezelf gevangen voelen in de ratrace en het hamsterwheel van het leven. Heel zielig. Alsof ik aaaltijd maar hard aan het werk moet zijn en noooit een keer tijd voor mezelf heb.
Maar wat moet je dan doen als je toch nog een beetje verantwoordelijk wil leven en wilt voorkomen dat je niet op een dag in je auto stapt om ‘back to basic’ in een hutje op een Spaanse heuveltop te gaan leven?

Ik ben zelf echt serieus gaan kijken naar:
Wat doe ik allemaal? En per ding kritisch bedenken: doe ik dit omdat het echt moet of omdat ik denk dat het moet?

Ik denk een van de beste dingen die je voor jezelf kunt doen is het opstellen van een NOT-TO-DO list. Ja, echt. Welke dingen kun je nu nog uit je leven schrappen? Of deze maand? Deze week? Vandaag?
Ik heb gemerkt dat een aantal dingen die ik deed helemaal niet hoeven. Ik legde mezelf die dingen op en probeerde mezelf te overtuigen dat ik het moest doen. Een egodingetje dus eigenlijk.
Bijvoorbeeld elke week een podcast opnemen en bijna dagelijks op Social Media posten. Terwijl er zelden (of misschien wel nooit) iemand komt naar aanleiding van de podcast of de posts. Mijn cliënten zijn de mensen die Googlen als ze iemand nodig hebben. Simpel.

Twee dingen die tijd kosten die eigenlijk meteen al op de NOT-TO-DO list kunnen.

Bam, lekker.

En waar wil ik dan meer tijd voor hebben? Dat is wel belangrijk om te weten, omdat voor mij geldt (en misschien voor jou ook) dat niet alles zomaar random ingepland kan worden.
Ik wil meer schrijven. Maar toen ik dat besluit nam, moest ik daar wel actie op ondernemen, anders zou ik het er na een paar dagen weer bij laten zitten.
Ik ontdekte dat de inspiratie en de zin om te schrijven vaak zit in de ochtend, direct uit bed.
Maar als dat stemmetje (= Innerlijke Criticus) in mij de baas blijft, zal ie me altijd andere dingen willen laten doen zodra ik mijn bed uit ben. De was, de vaatwasser, de ramen, de administratie…
“Je gaat toch niet in de ochtend zitten lanterfanten?” (zo noemt IC het schrijven)

En hier is het zaak om sterk te blijven.

Om zelf te bepalen. Omdat het MIJN leven is.

Dat stemmetje is niet mijn, en niet jouw, echte zelf. Als dat echt zo zou zijn zou je je er namelijk goed bij voelen en dat is niet zo. Je echte zelf zou je nooit een slecht gevoel over jezelf geven. Als het weerstand in je oproept is het iets dat je opgelegd wordt. Door je ego, maar ook vaak door iets vanuit vroeger, toen je leerde ‘hoe het hoort’. Veel van ons kregen van die uitspraken te horen: “Verveel je je? Dan heb ik nog wel een klusje voor je.”

En dit is nu precies het probleem. We vervelen ons nooit meer. Wanneer heb jij voor het laatst tien minuten niets gedaan? Gewoon zitten en niets doen?

Dat is namelijk hoe ik ontdekte dat ik wilde schrijven. Het duurde wel iets langer dan tien minuten, hoor.
Maar voordat ik daar kwam was ik het dus zat en had ik bijna nergens zin meer in.

Uh-oh.. niet goed, dacht ik bij mezelf.

Ik was eerst een beetje bang dat ik passief zou worden. Wat als ik in een depressie zou belanden en misschien helemaal geen spark meer ergens voor zou voelen? Dat ik af zou vlakken en zou denken: ‘wat kan mij het allemaal verrotten?’

Ik schrapte bijna alles uit mijn agenda en legde mezelf gedurende een paar weken niets op. Niet overmatig klusjes doen en geen afspraken buitenshuis als het niet nodig was.
Om te ontdekken wat ik zou gaan doen als ik niets moest van mezelf.

Een deel van mij had er wel vertrouwen in en voelde dat dit nodig was. Soms moet je even terug naar stilstand om van daaruit weer in beweging te kunnen komen.
En dat bleek zo te zijn. Het was niet zo dat ik geen spark meer had, ik moest gewoon rustiger aan doen.

In de rust en stilte ontstond inspiratie om creatief te schrijven en om überhaupt creatief bezig te zijn.

Veel mensen ervaren het leven tegenwoordig als een ratrace en Social Media als een eeuwig doordraaiend hamsterwheel.

Als jij dat herkent, jij bent de enige die er uit kan stappen. En daarvoor hoef je niet als een hippie in een tent op een heuveltop in Spanje te gaan wonen, dat kun je ook hier doen. Gewoon lekker met een supermarkt om de hoek, een warme douche, een normale W.C. en een comfortabele auto onder je kont.

Een paar tips voor een rustiger en meer vervullend leven die ik voorbij heb zie komen op Social Media (ja, ik erken de ironie):

-Ga ontspullen. Gooi dingen weg die je niet gebruikt, die je niet leuk staan, niet lekker zitten of waar je niet blij van wordt. Ruimte in je huis is ruimte in je hoofd.

-Plak een post-it op je computerscherm met de tekst: “Moet ik dit nu doen?” Ook grappig om de klemtoon steeds op een ander woord te leggen.

-Maak die NOT-TO-DO list vandaag nog. Je zal voelen hoe heerlijk het is om er in elk geval al één ding op te zetten.

-Ontdek wat de beste tijd van de dag is voor jou om datgene te doen wat je leuk vindt en laat andere dingen daarvoor vaker wijken. K..klusjes kunnen op een ander moment van de dag ook nog wel.

Ik denk maar zo, als het straks onze tijd is zullen we niet denken: ‘ik wou dat ik wat vaker mijn badkamer had schoongemaakt in plaats van tijd te steken in mijn hobby.’

Een van mijn favoriete boeken over een leven leiden dat je meer vervulling geeft, is Het Overgave experiment.

Stop met luisteren naar je innerlijke criticus en leef je mooiste leven.

Stel je laat alles los, stopt met beslissingen nemen en zegt ja op wat er maar op je pad komt – wat zou er dan gebeuren?

Dit was precies wat Michael Singer deed. Hij werd zich bewust van de stem in zijn hoofd die overal commentaar op geeft. Van deze innerlijke criticus nam hij radicaal afstand. Voortaan liet hij het leven zelf de beslissingen nemen. Dat nam zijn zorgen weg en bracht hem zakelijk succes: hij stichtte een spirituele gemeenschap op een groot landgoed, ontwikkelde een revolutionair softwarepakket dat de medische industrie veranderde, en schreef een boek dat een New York Times-bestseller werd.

Het verhaal van Michael Singer draait onze beperkte overtuigingen over het leven, succes en spirituele groei radicaal om. Het boek biedt een road map naar een nieuwe manier van leven: in het moment en gelukkig.

Als je op het plaatje hieronder klikt, ga je naar Bol.com, waar je het boek kunt bestellen. Waarom dan via deze link? Dit is een affiliatelink. Dit betekent dat jij hetzelfde betaalt, maar dat Bol.com ziet dat je dit boek via mijn website gevonden hebt en ik een kleine commissie krijg. Bedankt als je mij dit gunt!

Stop met luisteren naar je innerlijke criticus en leef je mooiste leven.

Stel je laat alles los, stopt met beslissingen nemen en zegt ja op wat er maar op je pad komt – wat zou er dan gebeuren?

Dit was precies wat Michael Singer deed. Hij werd zich bewust van de stem in zijn hoofd die overal commentaar op geeft. Van deze innerlijke criticus nam hij radicaal afstand. Voortaan liet hij het leven zelf de beslissingen nemen. Dat nam zijn zorgen weg en bracht hem zakelijk succes: hij stichtte een spirituele gemeenschap op een groot landgoed, ontwikkelde een revolutionair softwarepakket dat de medische industrie veranderde, en schreef een boek dat een New York Times-bestseller werd.

Het verhaal van Michael Singer draait onze beperkte overtuigingen over het leven, succes en spirituele groei radicaal om. Het boek biedt een road map naar een nieuwe manier van leven: in het moment en gelukkig.

8 signalen dat er werk nodig is aan jezelf

Jezelf kunnen zijn

Je bent altijd in alignment, maar de vraag is: Met wat?

Geluk zonder voorwaarden